„Przemowy Maximiliena Robespierra – 17 kwietnia 1792–27 lipca 1794” to dzieło historyczne napisane w końcu XVIII wieku. Zbiór ten składa się z serii przemów wygłoszonych przez Robespierra, ważną postać francuskiej rewolucji, w których autor dotyka istotnych politycznych wydarzeń i kontrowersji swoich czasów. Dzieło daje pogląd na wierzenia Robespierra, walkę o wolność oraz konflikty pomiędzy rewolucjonariuszami a kontrrewolucjonariuszami. W openingu tekstu Robespierre wyraża swoje zdecydowane stanowisko wobec politycznych przeciwników, podkreślając, że jego głównym celem jest dobro ogółu, a nie osobiste ambicje. Odpowiada na zarzuty ze strony takich przeciwników jak Brissot i Guadet, broniąc swoje działania w kontekście rewolucji i rozwiązywając problemy stojące przed nową republiką. Robespierre podkreśla znaczenie odwagi i prawdy w dążeniu do wolności oraz krytykuje uciskowe elementy francuskiej społeczności. Jego lojalność wobec zasad sprawiedliwości i praw człowieka jest wyraźnie widoczna w całym zbiorze przemów, które charakteryzują się gorączką oratorską i moralnym zapałem.