«Discours par Maximilien Robespierre — 5 Fevrier 1791-11 Janvier 1792» اثر روبسپیر مجموعهای از سخنرانیهای سیاسی است که در اواخر قرن هجدهم نوشته شدهاند. این اثر چندین سخنرانی ایرادشده توسط روبسپیر، چهرهای تأثیرگذار در جریان انقلاب فرانسه، را دربر میگیرد که به موضوعات مهمی همچون حقوق شهروندی، نظام قضایی و آزادی مطبوعات میپردازند. این کتاب گزارشی تاریخی و ضروری است که دفاع پرشور روبسپیر از عدالت و آزادیهای مدنی را ثبت میکند و روح ناآرام ملتی را که در جستوجوی دموکراسی و برابری است، بازتاب میدهد. آغاز این مجموعه موضع روبسپیر را در مخالفت با پیشنهادهای موجود برای سازماندهی دوباره هیئتهای منصفه و نظام قضایی مطرح میکند. او نظامهای پیشنهادی را ناقص و بالقوه ناعادلانه میداند و بر ضرورت تشکیل هیئتهای منصفه شهروندیِ عادلانه و نماینده تأکید میکند. او اهمیت مشارکت واقعی شهروندان در امور حقوقی را برجسته میسازد و خود را مدافعی هوشیار از حقوق مردم معرفی میکند. روبسپیر درباره خطرهای قدرت قضایی متمرکز هشدار میدهد و باور خود را بیان میکند که نهاد قضایی باید ارزشهای آزادی و عدالتی را که در روحیه انقلابی نهفتهاند، بازتاب دهد. این سخنرانی آغازین زمینه را برای استدلالهای بعدی او فراهم میکند و دیدگاهش را درباره اصول بنیادینی آشکار میسازد که باید بر عدالت در جامعهای آزاد حاکم باشند.