„Christologia Starego Testamentu: Komentarz do mesjańskich proroctw” E.W. Hengstenberga to teologiczne dzieło napisane w końcu XIX wieku. Ten akademicki tekst dogłębia charakter Chrystusa w Starym Testamencie, skupiając się szczególnie na mesjańskich proroctwach i ich znaczeniu dla biblijnej teologii. Autor stara się zaprezentować istotne tematy dotyczące obecności Chrystusa w Starym Testamencie oraz pokazać, jak te tematy rozkwitają w różnych tekstach biblijnych. Wstęp do tego dzieła zawiera tłumaczenia i redakcyjne notatki dotyczące przekładu tekstu, a także przedmowy tłumacza i autora, które wyjaśniają znaczenie tej nowej edycji oraz zapowiadają o planowanych zmianach. Refleksje Hengstenberga pokazują jego wielki zamiar wyjaśnienia i rozszerzenia wcześniejszych interpretacji mesjańskich proroctw Starego Testamentu; pierwszy z głównych rozdziałów dotyczy właśnie tych proroctw zawartych w Pięcioksięgii. To wskazuje, że dzieło nie tylko analizuje te przoroctwa, ale także łączy je z postacią Jezusa Chrystusa, badając ich teologiczne implikacje.