„Wdowa [a co dopiero mąż]” autorstwa Helen Rowland to powieść napisana na początku XX wieku. Ten uciągający i humorystyczny tekst eksploruje złożoności miłości, małżeństwa oraz różnice w oczekiwaniach mężczyzn i kobiet; w nim często występują dynamiczne rozmowy pomiędzy głównymi bohaterami – dowcipną wdową a sceptycznym singlarem. Ich dialogi dotyczą społecznych norm, dynamiki relacji międzyludzkich oraz często paradoksalnych wymagań stawianych partnerom w związku. Na początku powieści wdowa i singiel rozmawiają o koncepcji idealnej żony i naturze kobiet; wdowa zabawnie kwestionuje cynizm mężczyzny wobec związków, porównując kobiet do samochodów i dyskutując o cechach, które powinna mieć idealna żona. Ich wymiana zdań jest pełna dowcipu i sarkazmu – singiel wyraża zarówno pochvaly, jak i krytyki wobec kobiet, a wdowa odpowiada swoimi własnymi punktami widzenia na temat małżeństwa, podkreślając nieracjonalne oczekiwania społeczności wobec obu płci. Taki błyskawiczny dialog stanowi przygotowanie do dalszego, dogłębnego eksplorowania tematów miłości i towarzystwa w całej historii.