Elevator Systems of the Eiffel Tower, 1889
دربارهٔ این کتاب
کتاب «سامانه‌های آسانسور برج ایفل، ۱۸۸۹» نوشتهٔ رابرت ام. ووگل، اثری علمی است که در اواخر قرن بیستم نوشته شده و به‌طور خاص بر فناوری پیشگامانهٔ آسانسور به‌کاررفته در برج نمادین ایفل تمرکز دارد. این کتاب روند تکامل آسانسورهای مسافربریِ نیرو‌محرک را از آغاز پیدایششان در میانهٔ قرن نوزدهم تا سامانه‌های نوآورانه‌ای که برای نمایشگاه جهانی پاریس در سال ۱۸۸۹ در برج ایفل نصب شدند، دنبال می‌کند. کتاب به بررسی چالش‌های مهندسی از نظر ظرفیت و ایمنی، و نیز طراحی سازه‌ای منحصربه‌فردی می‌پردازد که انحنای پایه‌های برج ایجاد کرده بود. در این اثر، سامانه‌های گوناگون آسانسوری که برای برج ایفل توسعه یافتند به‌تفصیل بررسی می‌شوند و تمرکز اصلی بر سامانهٔ اوتیس است؛ سامانه‌ای هیدرولیکی که برای سازگار شدن با شیب برج طراحی شده بود. ووگل تلاش‌های متعدد شرکت‌کنندگان در مناقصه و تصمیم نهایی برای به‌کارگیری طرح اوتیس را، با وجود تردیدهای اولیه دربارهٔ پیچیدگی و سروصدای آن، بررسی می‌کند. افزون بر این، کتاب دو سامانهٔ دیگر را نیز بررسی می‌کند—سامانهٔ رو، کومبالوزیه و لوپاپ برای سطوح پایین‌تر—که کارایی کلی جابه‌جایی عمودی درون برج را بهبود می‌بخشید. ووگل با پژوهشی جامع و ارائهٔ مشخصات فنی، نه‌تنها نوآوری‌های مکانیکی، بلکه اهمیت گسترده‌تر این سامانه‌های آسانسوری را در زمینهٔ پیشرفت‌های معماری و دسترسی عمومی به ارتفاعات یادمانی نشان می‌دهد.
