«Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου» اثرِ جی. ام. ویزیِنوس، نوولایی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. به نظر میرسد این اثر از خلال روایتی دراماتیک که به لایههای عمیقتر روانشناختی اشاره دارد، به مضامین شخصی و خانوادگی میپردازد. داستان احتمالاً حول محور مادری و دو پسرش شکل میگیرد و روابط میان آنان و شاید سایههایی را بررسی میکند که اعمال گذشته یا سرنوشت برادر بر جای گذاشته است. آغاز نوولا خانواده را گردآمده بر سر میز نشان میدهد؛ جایی که مادر پس از انتظاری طولانی ابراز میکند که سرانجام میخواهد غذا بخورد. میان او و یکی از پسرانش گفتوگویی شکل میگیرد که رنگوبویی از شوخی و مطایبه دارد، اما در عین حال به احساسات عمیق و دردناک زیرین اشاره میکند. هنگامی که مادر به گذر سالها و دیدار دوبارهای که مدتها در انتظارش بوده با پسرش میاندیشد، متن حس نوستالژی و اشتیاق مادرانهای را برمیانگیزد که فضای خانوادگی را در پسزمینهای از فقدان و حسرت قرار میدهد. این تعامل ظریف زمینه را برای داستانی فراهم میکند که به نظر میرسد عناصر زندگی خانوادگی را با سنگینی مسائل حلنشده خانوادگی درهم میآمیزد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CE%AF%CE%BF%CF%82_%CE%AE%CF%84%CE%BF%CE%BD_%CE%BF_%CF%86%CE%BF%CE%BD%CE%B5%CF%8D%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CE%B4%CE%B5%CE%BB%CF%86%CE%BF%CF%8D_%CE%BC%CE%BF%CF%85