"Rome" van Émile Zola is een roman uit het late negentiende eeuw. Het verhaal volgt abbé Pierre Froment, een Franse priester die na een slopende reis in Rome aankomt, vervuld van verwachting en verlangen om de stad te verkennen die zijn dromen belichaamt. De thema’s van geloof, sociale rechtvaardigheid en de zoektocht naar geestelijke vernieuwing in de context van een veranderende samenleving staan waarschijnlijk centraal in het verhaal. Aan het begin van de roman maakt de lezer kennis met Pierre Froment terwijl hij zich een weg baant door de bruisende straten van Rome, overweldigd door haar schoonheid en historische betekenis. De opening beschrijft zijn aankomst en eerste tocht langs de bezienswaardigheden van de stad, en weerspiegelt zijn innerlijke onrust en een diep verlangen naar betekenis in zijn leven. Terwijl hij het landschap gadeslaat, overdenkt hij zijn vroegere ervaringen, waaronder zijn worsteling met het geloof en zijn recente liefdadigheidswerk, dat hem heeft blootgesteld aan de harde realiteit van armoede. De scène zet doeltreffend het centrale conflict van het verhaal neer, waarin Pierres streven naar een vernieuwd katholicisme samenvalt met zijn missie van maatschappelijk engagement tegen een achtergrond van geestelijke en maatschappelijke verandering in de wereld.
Les trois villes, deel 2. Wikipediapagina over dit boek: it.wikipedia.org/wiki/Roma_(Zola))