„Rzym” Émile’a Zoli to powieść napisana pod koniec XIX wieku. Fabuła koncentruje się na księdzu Pierre’u Froment, francuskim duchownym, który po wyczerpującej podróży przybywa do Rzymu, pełen oczekiwań i pragnienia poznania miasta ucieleśniającego jego marzenia. Głównymi tematami utworu są prawdopodobnie wiara, sprawiedliwość społeczna oraz poszukiwanie duchowej odnowy w obliczu zmieniającego się społeczeństwa. Na początku powieści czytelnik poznaje Pierre’a Fromenta, który przemierza tętniące życiem ulice Rzymu, przytłoczony jego pięknem i historycznym znaczeniem. Początkowe partie szczegółowo opisują jego przybycie i pierwszą wędrówkę po miejskich zabytkach, odzwierciedlając jego wewnętrzne rozterki oraz głęboką tęsknotę za sensem życia. Obserwując krajobraz, rozmyśla o swoich wcześniejszych doświadczeniach, w tym o zmaganiach z wiarą i niedawnej pracy charytatywnej, która zetknęła go z brutalnymi realiami ubóstwa. Scena ta skutecznie zarysowuje główny konflikt utworu: dążenia Pierre’a do odnowy katolicyzmu splatają się z jego misją działalności społecznej na tle duchowych i społecznych przemian zachodzących na świecie.
Trzy miasta, tom 2. Strona Wikipedii poświęcona tej książce: it.wikipedia.org/wiki/Roma_(Zola))