Georg Simmelning «Kant und Goethe» asari XX asr boshlarida yozilgan falsafiy risoladir. Ushbu asar Immanuil Kant va Iogann Volfgang fon Gyotening qarama-qarshi dunyoqarashlari va falsafalarini o‘rganib, ularning G‘arb tafakkuri va madaniy o‘zlikni shakllantirishga qo‘shgan hissasini chuqur tahlil qiladi. Matnda mavjudlikning tabiati, idrok, axloq, shuningdek, subyektiv tajriba bilan obyektiv voqelik o‘rtasidagi muvozanat kabi mavzular yoritiladi. Kitobning boshlanish qismida subyektiv va obyektiv sohalar o‘rtasidagi fundamental dualizm hamda bu farqni anglashning muhimligi bayon etiladi. Simmel Kant falsafasi subyektivizmning cho‘qqisini ifodalashini, dunyoni idrok etishimizni shakllantirishda o‘zlikning roliga urg‘u berishini, shu bilan birga tashqi voqelikning ahamiyatini saqlab qolishini muhokama qiladi. Bunga qarama-qarshi ravishda, Gyotening yondashuvi inson tajribasi bilan tabiiy olam o‘rtasidagi birlikni aniqlashga qaratilgan bo‘lib, mavjudlikning ichki va tashqi jihatlarini birlashtiradigan yanada yaxlit qarashni ifodalaydi. Bu ularning falsafiy usullari va dunyoqarashlarini taqqoslash uchun zamin yaratib, nemis intellektual tarixining ikki ulkan namoyandasi o‘rtasidagi sermazmun muloqotni ochib beradi.