„Kant i Goethe” autorstwa Georga Simmela to filozoficzny traktat napisany na początku XX wieku. W tym dziele badane są sprzeczne punkty widzenia i filozofie Immanuela Kanta oraz Johanna Wolfganga von Goethe, a także ich wkład w zachodnią myśl i kulturową tożsamość. Tekst dotyka takich tematów jak natura bytia, percepcja, moralność oraz równowaga między subiektywnym doświadczeniem a obiektywną rzeczywistością. W openingu książki prezentowany jest fundamentalny dualizm pomiędzy sferą subiektywną a obiektywną, a także znaczenie zrozumienia tej różnicy. Simmel wyjaśnia, jak filozofia Kanta stanowi szczyt subiektywizmu, podkreślając rolę „ja” w kształtowaniu naszego postrzegania świata, przy jednoczesnym zachowaniu znaczenia zewnętrznej rzeczywistości. Natomiast podejście Goethe skupia się na identyfikacji jedności między ludzkim doświadczeniem a światem naturalnym, prezentując bardziej holistyczny punkt widzenia, który łączy w sobie zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne aspekty bytu. To stwarza podstawę do porównania ich metod filozoficznych i poglądów, odkrywając bogaty dialog pomiędzy dwoma wybitnymi postaciami niemieckiej historii intelektualnej.