رمان تاریخی «Love-at-arms: Being a narrative excerpted from the chronicles of Urbino» اثر رافائل ساباتینی در اواخر قرن پانزدهم و اوایل قرن شانزدهم میگذرد؛ دورهای پرآشوب در تاریخ ایتالیا که دسیسههای سیاسی و کشمکشهای قدرت میان خاندانهای اشرافی آن را رقم زدهاند. داستان حول فرانچسکو دل فالکو، کنت آکیلا، میچرخد که وقتی اشرافیانی که در پی برانداختن جان ماریا اسفورزا، دوک خودکامۀ بابّیانو، هستند به سراغش میآیند، درگیر توطئه و خیانت میشود. این روایت مضامینی چون وفاداری، جاهطلبی و تعارض میان درستکاری شخصی و وظیفۀ سیاسی را نوید میدهد. در آغاز رمان، با نشست مخفیانهای آشنا میشویم که چند اشراف ناراضی در کلبهای محقر برگزار کردهاند و در آن از گلایههای خود علیه دوک جان ماریا سخن میگویند. همزمان با افزایش تنشها و بیم خیانت از سوی جاسوسی که در کمین است، فابریتسیو دا لودی، اشرافزادۀ سالخورده، طرحی جسورانه برای جایگزین کردن کنت آکیلا به جای دوک پیشنهاد میکند و بر شجاعت و اعتبار او تأکید میگذارد. کنت به دلیل پیوندهایش با دوک اظهار بیمیلی میکند، اما سرانجام میپذیرد برای دستیابی آنان به اصلاحات یاریشان دهد. فصلهای آغازین زمینهساز کشمکشی شدید بر سر قدرت در بستر روابط عاشقانه میشوند و بهویژه سرنوشت والنتینا دلا رووره، نامزد دوک، و تعاملات او با آکیلا را در میان فضای غالبِ خطر توطئهآمیزی که آنان را دربرگرفته است برجسته میکنند.