Émile Gaboriauning «Les esclaves de Paris» romani XIX asr o‘rtalarida yozilgan. Voqealar Parij fonida kechib, qahramonlar hayoti orqali qashshoqlik va ijtimoiy kurash mavzularini yoritadi. Asarda ilk bor tanishtiriladigan asosiy qahramonlar — qashshoqlikda kun kechirayotgan yosh ayol Rose Pigoreau hamda umidsizlik bilan kurashayotgan va u bilan umumiy qiyinchiliklarni boshdan kechirayotgan Paul Violaine. Roman boshlanishida Parijda qahraton sovuq kun tasvirlanadi: yosh juftlik — Rose va Paul — Hôtel du Pérou deb ataluvchi xarob mehmonxonada og‘ir voqelik bilan yuzma-yuz yashashga urinadi. Qashshoqlik yukidan qiynalayotgan Rose karta dastasi bilan o‘ynab, kelajak haqidagi bashoratlaridan taskin izlaydi, Paul esa ularning ahvolidan umidsizligini bildiradi. Ularning suhbatidan og‘ir moliyaviy vaziyatlari, shuningdek uy egasining ularni ko‘chirish xavfi ayon bo‘ladi. Ular ma’yus kelajak haqida o‘y surayotgan paytda, sirli Père Tantaine kutilmaganda tashrif buyurib, mushkul damlarida yordam berishni taklif qiladi. Biroq ularning taqdirini shakllantiradigan voqealar zanjirini boshlab beruvchi qarz taklif qilarkan, uning niyatlari hamon sir pardasi ostida qoladi.