Die Inzestscheu
Пра гэту кнігу
«Die Inzestscheu» Зігмунда Фройда — навуковая публікацыя, напісаная ў пачатку XX стагоддзя. У гэтай працы даследуюцца псіхалагічныя аспекты пазбягання інцэсту; паводзіны і культурныя практыкі, звязаныя з інцэстам у першабытных грамадствах, асабліва ў аўстралійскіх абарыгенаў, параўноўваюцца з псіхалагічнымі з’явамі, якія назіраюцца ў неўратыкаў. Тэкст імкнецца праліць святло на паралелі паміж псіхалагічным развіццём асобных людзей і развіццём культур. У гэтым даследаванні Фройд сцвярджае, што моцныя табу на інцэст, уласцівыя першабытным грамадствам, можна разглядаць як адлюстраванне інфантыльнай псіхалогіі, у якой знаходзяць адбітак невырашаныя праблемы, прысутныя ў псіхіцы неўратычных асоб. Ён падрабязна разглядае паняцці татэмізму і экзагаміі — практык, паводле якіх людзям забаронена браць шлюб або ўступаць у палавыя адносіны з членамі ўласнай татэмнай групы. Гэтае няўхільнае захаванне забароны на інцэст падкрэслівае як сацыяльную структуру, так і псіхалагічныя механізмы, якія дзейнічаюць у ёй. Фройд мяркуе, што глыбока ўкаранёны страх перад інцэстам і грамадскія механізмы, створаныя для яго прадухілення, могуць быць ключавым фактарам у разуменні чалавечай псіхалогіі — як у яе першабытнай, так і ў неўратычнай формах.
