Bertrand Rassellning “Falsafada ilmiy metod uchun soha sifatida tashqi dunyo haqidagi bilimimiz” asari XX asr boshlarida yozilgan falsafiy risoladir. Ushbu asar falsafadagi mantiqiy-analitik metodning cheklovlari va imkoniyatlarini o‘rganib, falsafiy tadqiqotni ilmiy tamoyillar hamda obyektiv bilimlarga asoslashni maqsad qiladi. Rassellning asosiy e’tibori sezgi ma’lumotlari bilan matematik fizikadagi tushunchalar o‘rtasidagi munosabatga qaratilgan. Matnning kirish qismida Rassell ma’ruzalarining mazmuniy konteksti tanishtiriladi; u ma’ruzalarda falsafiy amaliyotda qat’iy ilmiy metodning muhimligini belgilashga intiladi. U faylasuflarning voqelik va bilimning tabiati haqidagi tarixiy da’volarini baholab, ularni ko‘pincha haddan tashqari katta da’volari va yetarli bo‘lmagan natijalari uchun tanqid qiladi. Shu orqali u falsafa ilmiy tushunishdagi taraqqiyot bilan bir qatorda rivojlanishi, mantiq va tahlildan foydalanib, ilgari yechib bo‘lmaydi deb hisoblangan murakkab muammolarni hal qilishi zarurligini ta’kidlaydi.