«Нашы веды пра знешні свет як поле для навуковага метаду ў філасофіі» Бертрана Расэла — філасофскі трактат, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У творы даследуюцца абмежаванні і магчымасці лагіка-аналітычнага метаду ў філасофіі; яго мэта — заснаваць філасофскае даследаванне на навуковых прынцыпах і аб’ектыўных ведах. У цэнтры ўвагі Расэла знаходзіцца сувязь паміж пачуццёвымі данымі і паняццямі матэматычнай фізікі. У пачатку тэксту акрэсліваецца кантэкст лекцый Расэла, у якіх ён імкнецца абгрунтаваць важнасць строгага навуковага метаду ў філасофскай практыцы. Ён ацэньвае гістарычныя сцвярджэнні філосафаў пра прыроду рэальнасці і ведаў, крытыкуючы іх за часта празмерныя амбіцыі і недастатковыя вынікі. Такім чынам, ён падкрэслівае неабходнасць таго, каб філасофія развівалася разам з дасягненнямі навуковага пазнання, выкарыстоўваючы логіку і аналіз для вырашэння складаных праблем, якія раней лічыліся невырашальнымі.