«مطالبات رم» اثر الیزابت شوفن، خاطراتی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر تجربهٔ شخصی نویسنده را طی سیویک سال خدمت بهعنوان خواهر صدقه در کلیسای کاتولیک رومی بازگو میکند. شوفن از طریق روایت خود قصد دارد مطالبات سختگیرانه و شرایط سرکوبگرانهای را که زنان در صومعهها با آن روبهرو بودند آشکار کند و توجه را به مضامینی چون اسارت دینی، اطاعت و رهایی شخصی جلب نماید. آغاز این خاطرات لحنی آکنده از فوریت و تأمل عمیق شخصی دارد. شوفن از عزم خود برای آشکار کردن حقیقت زندگی در صومعه میگوید؛ زندگیای که آن را به زندانی پوشیده در پردهٔ devotion مذهبی تشبیه میکند. او زندگی نخستین خود را توصیف میکند؛ زندگیای که تربیت سرسختانهٔ کاتولیکی شکل داده بود و به ورودش به جمع خواهران انجامید. فصلهای آغازین، سرخوردگی او از سلسلهمراتب سرکوبگر و قوانین سختی را بیان میکنند که بر زندگیاش حاکم بودند؛ از جمله تجربههایش در دوران نوآموزی، struggles او با ناآگاهی و تلقینی که او و همتایانش را در بند فرمانبرداری نگه میداشت. روشن میشود که شوفن نهتنها میخواهد داستان خود را روایت کند، بلکه قصد دارد خوانندگانش را نسبت به پیامدهای گستردهتر چنین نهادهای دینی برای آزادی فردی و ارزشهای اجتماعی بیدار کند.