«Гісторыя вялікіх вынаходніцтваў» Элмера Элсуарта Бёрнса — гэта гістарычнае апавяданне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У кнізе даследуецца захапляльная гісторыя і развіццё значных тэхналагічных дасягненняў і вынаходніцтваў з акцэнтам на ўплывовых дзеячаў навукі і інжынерыі. У ёй падкрэсліваецца сувязь паміж навуковымі адкрыццямі і вынаходніцтвамі, якія ўзніклі дзякуючы ім, паказваючы, як гэтыя прарывы сфарміравалі сучасную цывілізацыю. У пачатку твора прадстаўлены Архімед: падрабязна апісваецца яго жыццё ў старажытных Сіракузах, дзе ён паўстае як першы вялікі вынаходнік. У аповедзе згадваюцца яго выдатныя дасягненні, напрыклад перамяшчэнне цяжкіх прадметаў з дапамогай простых механізмаў, а таксама падкрэсліваецца яго вынаходлівасць падчас рымскай аблогі Сіракуз, калі яго вынаходніцтвы паспяхова абаранілі горад. Акрамя таго, разглядаецца прынцып Архімеда, звязаны з плавучасцю, што паказвае, як яго адкрыцці сталі штуршком для далейшага развіцця навукі і інжынерыі. Такім чынам ствараецца аснова для больш шырокага агляду вынаходніцтваў на працягу гісторыі, які прыводзіць да наступных раздзелаў, прысвечаных укладу такіх пазнейшых дзеячаў, як Галілей і Ньютан.