«دربارهٔ قوای طبیعی» اثر جالینوس، متنی علمی و بنیادین است که در اواخر سدهٔ دوم میلادی نوشته شده است. این اثر به بررسی اصول فیزیولوژی و فرایندهایی میپردازد که موجودات زنده از طریق آنها رشد میکنند، تکامل مییابند و خود را حفظ میکنند. جالینوس میکوشد چارچوبی جامع برای فهم کارکردهای طبیعت ارائه دهد؛ چارچوبی که آن را از طریق بررسی تعامل پویای قوای گوناگون در گیاهان و جانوران توصیف میکند. آغاز این رساله مروری نظاممند بر مفاهیمی ارائه میدهد که جالینوس قصد دارد به آنها بپردازد، بهویژه تمایز میان نقشهای نفس و طبیعت در کارکردهای موجودات زنده. او با دستهبندی کنشها و آثار موجودات زنده آغاز میکند و میان رشد و تغذیه، که در گیاهان و جانوران مشترکاند، تمایز میگذارد. این متن زمینه را برای تحلیلی عمیقتر از فرایندهای مشخصی همچون گوارش و خونسازی فراهم میکند و هدف جالینوس را برای بررسی قوای مسئول این پدیدههای زیستی، در عین پاسخگویی به مباحث فلسفی دربارهٔ وجود مادی و تغییر، تبیین میسازد. این مقدمه بر اهمیت تعریفهای روشن و پژوهش نظاممند تأکید میکند و اثر جالینوس را بهعنوان سهمی مهم در دانش پزشکی و فلسفی زمانهٔ خود برجسته میسازد.