„Listy Mikesa Kelemena z Turcji (tomy 2)” to zbiór fiktywnych listów napisanych w latach 1717–1758. Ten drugi tom kontynuuje korespondencję Kelemena z wymyśloną hrabianką, pisaną podczas jego ucieczki do Osmanii po nieudanej rewolucji Rakoczy. Listy opisują codzienne trudy Węgierczyków przebywających w egzilu w Rodosto, łącząc osobiste refleksje, historie, anegdoty oraz opisy tureckich obyczajów. W stylu dialogicznym, pełnym humoru i melancholii, Kelemen oddaje atmosferę gasnących nadziei na powrót do ojczyzny oraz ostatecznego pogodzenia się z losem.