Frederik Sibomning “Oksford islohotchilari: Jon Kolet, Erazm va Tomas Mor” asari XIX asr oxirlarida yozilgan tarixiy bayondir. Asar Uyg‘onish davrining uch nufuzli arbobi — Jon Kolet, Erazm va Tomas Morning hamkorlikdagi sa’y-harakatlari hamda umumiy intellektual izlanishlariga, ayniqsa o‘rta asrlardan zamonaviy tafakkurga o‘tish davrida yuzaga kelgan islohotchilik g‘oyalari kontekstiga e’tibor qaratadi. Kitobning boshida Jon Koletning taxminan 1496-yilda Italiyadan Oksfordga qaytishi tasvirlanib, uning Avliyo Pavlus maktublari bo‘yicha bo‘lajak ma’ruzalarining ahamiyati ta’kidlanadi. Bu ma’ruzalar universitetda o‘sha davr olimlari tomonidan deyarli e’tibordan chetda qoldirilgan Muqaddas Yozuvlarga yangicha e’tibor qaratish tomon burilishni anglatardi. Koletning Bibliyani talqin qilish va ta’lim berishdagi noan’anaviy yondashuvi Oksforddagi an’anaviy akademik muhitda qiziqish bilan bir qatorda qarshilikni ham uyg‘otishi mumkin bo‘lgan muhim burilish sifatida ko‘rsatiladi. Shu tariqa Kolet, Erazm va Mor o‘z davrining murakkabliklari hamda ziddiyatlari orasida qanday yo‘l topishga intilgani, shuningdek, bir-birining islohotchilik qarashlariga qanday ta’sir ko‘rsatgani haqida so‘z yuritish uchun zamin yaratiladi.