„Prawda o opium” autorstwa Williama H. Breretona to krytyczne badanie i obrona handlu opium w Indochinach, napisane na końcu XIX wieku. Praca ta stanowi odpowiedź na twierdzenia Ligi Antyopium, sprzeciwiając się błędnym informacjom dotyczącym palenia opium i jego wpływu na chińską populację. Autor, wykorzystując swój bogaty dorobek z Hongkongu, kwestionuje dominujące wyobrażenie o opium jako szkodliwej substancji oraz o handlu nią jako formie wyzysku. Na początku tekstu Brereton prezentuje swoje kwalifikacje, podkreślając, że zdobył wiedzę na bazie osobistych doświadczeń z lat życia w Hongkongu, gdzie palenie opium jest powszechną praktyką. Zarzuca, że poglądy zwolenników kampanii antyopium opierają się na doniesieniach niepotwierdzonych, a nie na bezpośrednim kontaktzie z rzeczywistością używania opium w Chinach. Brereton ma za cel wyjaśnienie sprawy dotyczącej opium i jego handlu, twierdząc, że informacje o rozszerzonej zależności od tej substancji lub degradacji społecznej są przesadzone i nieoparte na faktach. Wstępna część tekstu przygotowuje grunt pod dogłębne badanie socioekonomicznych aspektów handlu opium w Chinach oraz skutków ruchu antyopium, a także pokazuje, że gdy opium jest używane umiarkowanie, nie powoduje żadnej istotnej szkody.