کتاب «Novum Organum; Or, True Suggestions for the Interpretation of Nature» اثر لرد بیکن، نوشتهشده در اوایل قرن هفدهم، اثری علمی است. این کتاب متنی بنیادین برای روش علمی مدرن به شمار میرود و به این موضوع میپردازد که چگونه میتوان دانش را بهجای تکیه بر بقایای آموزههای فلسفی گذشته، از طریق مشاهده دقیق و استقرا بهصورت نظاممند به دست آورد. کتاب روششناسیهای پیشین را نقد میکند و دیدگاه بیکن را درباره رویکردی نوین برای فهم طبیعت ارائه میدهد. آغاز متن زمینه را برای نقد بیکن از فلسفههای جزمی و شکاکانه فراهم میکند و استدلال میکند که هر دو مانع پژوهش حقیقی میشوند. او بر اهمیت روشی تأکید میورزد که بهجای آموزههای تثبیتشده، بر مشاهده تجربی و استقرا تکیه دارد و نشان میدهد که این رویکرد چگونه به پیشرفتهای بزرگتر در دانش خواهد انجامید. بیکن مفهوم «بتها» یا باورهای نادرست رایجی را معرفی میکند که مانع فهم میشوند و آنها را به چهار نوع تقسیم میکند: بتهای قبیله، غار، بازار و تئاتر. این بخش شالوده اندیشه او را بنا مینهد، زیرا او خواستار جستوجویی دقیقتر و تجربیتر برای کسب دانش است؛ جستوجویی که مستقیماً با طبیعت و پدیدههای آن درگیر میشود.