کتاب «پیشرفت در یادگیری» نوشته فرانسیس بیکن، اثری فلسفی است که در سال ۱۶۰۵ منتشر شد و روش علمی مبتنی بر مشاهده، تردیدگرایی و قابلیت آزمایشپذیری را معرفی و محبوب کرد. این کتاب به سلطان جیمز اول نوشته شده بود؛ بیکن در آن استدلال میکند که وابستگی صارم به دانش کلاسیک مانع پیشرفت میشود، و از آموزش عملی از طریق مطالعه طبیعت برای منفعت جامعه حمایت میکند. او بین دانش خالص کسبشده از طبیعت و دانش مادی و غرورآلود تمایز قائل شده، و رویکردهای جدیدی برای پژوهش، دیپلماسی، پزشکی و الهیات پیشنهاد میکند؛ رویکردهایی که در آنها منفعت عملی بر تمایز علمی اولویت دارد.
صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/The_Advancement_of_Learning