„Novum Organum; albo Prawdziwe sugestie do interpretacji przyrody” autorstwa lorda Bacona to naukowe dzieło napisane na początku XVII stulecia. Stanowi podstawę współczesnego metodycznego podejścia do nauki, pokazując, jak wiedzę można systematycznie zdobywać poprzez uważne obserwacje i indukcję, a nie na bazie pozostałości dawnych filozoficznych doktryn. Książka krytykuje wcześniejsze metody badania i prezentuje Baconową wizję nowego sposobu poznawania przyrody. Wstęp do tekstu zakłada podstawy dla krytyki zarówno dogmatycznych, jak i sceptycznych filozofii, argumentując, że obie te tendencje przeszkadzają prawdziwemu dążeniu do poznania. Bacon podkreśla ważność metody opartej na empirycznych obserwacjach i indukcji, a nie na ustalonych doktrynach, pokazując, jak takie podejście może przynieść większe postępy w nauce. Autor wprowadza pojęcie „idoli” – powszechnych mitów i złażnych wyobrażeń hamujących rozumienie rzeczywistości – i klasyfikuje je na cztery typy: idola plemienne, idola gniazda, idola rynku oraz idola teatru. Ten rozdział stanowi fundament Baconowej filozofii, gdyż autor apeluje do bardziej rygorystycznego, eksperymentalnego podejścia do zdobywania wiedzy, angażującego się bezpośrednio w badanie przyrody i jej zjawisk.