کتاب «افسانهٔ سِر لنسلوت دو لاک» نوشتهٔ جسی ال. وستون، پژوهشی دانشگاهی دربارهٔ خاستگاه و تحول شخصیت محبوبِ آرتوری، لنسلوت، است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب بررسی میکند که شخصیت لنسلوت چگونه در بستر گستردهتر چرخهٔ رمانسهای آرتوری تحول یافت و در عین حال، ارجاعات ادبیِ نخستین به او را نیز مورد مطالعه قرار میدهد. وستون به پرسشهای مهمی دربارهٔ خاستگاه، شخصیت و رابطهٔ لنسلوت با دیگر چهرههای کلیدی اسطورهشناسی آرتوری، بهویژه گوئینِوِر، میپردازد. آغاز متن دامنهٔ پژوهش وستون دربارهٔ افسانهٔ لنسلوت را معرفی میکند و بر افزودهشدنِ متأخرِ او به سنت آرتوری تأکید دارد؛ سنتی که در آن لنسلوت بیش از همه بهعنوان شوالیهٔ دلیرِ شاه آرتور و دلدادهٔ گوئینِوِر شناخته میشود. وستون با به چالش کشیدن این تصور آغاز میکند که لنسلوت قهرمانی جداییناپذیر از افسانههای اصلی بوده است؛ او به غیبت این شخصیت در روایتهای پیشین آرتوری اشاره میکند و ظرافتهای رابطهٔ او با گوئینِوِر را برجسته میسازد؛ رابطهای که به باور او، ابداعی ادبی در دورهای متأخر است. او در حالی که خود را برای آشکار کردن پیچیدگیهای روایت لنسلوت و شکلهای پیشین آن آماده میکند، زمینه را نیز برای بررسی انتقادی منابعی فراهم میسازد که این چهرهٔ نمادین را شکل دادهاند.