„Legenda o rycerzu Lancelocie z jeziora” autorstwa Jessie L. Weston to naukowe badanie dotyczące pochodzenia i rozwoju popularnego bohatera arthuriańskiego – Lancelota, napisane na początku XX wieku. Książka zajmuje się tym, w jaki sposób postać Lancelota ewoluowała w szerszym kontekście arthuriańskiego cyklu romansów, a także analizuje wcześniejsze literackie odniesienia do niego. Weston dotyka istotnych kwestii dotyczących pochodzenia Lancelota, jego charakteru oraz stosunków z innymi kluczowymi postaciami w arthuriańskim mitologii, szczególnie z Guinevere. Wstęp do tekstu przedstawia zakres badań Weston dotyczących legendy o Lancelocie, akcentując jej późniejsze włączenie do arthuriańskiej tradycji, w której Lancelot jest najbardziej znany jako odważny rycerz króla Artura i kochaniec Guinevere. Weston zaczyna od kwestionowania percepcji Lancelota jako nieodłącznego bohatera oryginalnych legend, wskazując na brak jego postaci w wcześniejszych arthuriańskich opowieściach oraz podkreślając złożoność jego stosunków z Guinevere, które według niej stanowią wynik późniejszych literackich wymyśleń. Przygotowując się do rozjaśnienia zawiłok w narracji o Lancelocie i jej wcześniejszych formach, Weston przygotowuje również grunt pod krytyczną analizę źródeł, które wpłynęły na kształt tej ikonicznej postaci.