‘A History of the Inquisition of Spain; deel 3’ van Henry Charles Lea is een historisch verslag dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Dit deel richt zich op de praktijken en juridische procedureën van de Spaanse Inquisitie, met name op het gebruik van martelingen en de juridische gevolgen daarvan. Het doel van Lea’s werk is om een gedetailleerde beschrijving te geven van de donkere kanten van de Inquisitie, die vaak worden versterkt in populaire verslagen. De inleiding van dit deel gaat dieper in op het gebruik van martelingen als instrument door de Inquisitie en onderzoekt de historische context en rechtvaardigingen hiervoor. Lea biedt een kritische analyse van de methoden om bekentenissen af te dwingen en van de omstandigheden waarin martelingen werden geacht nodig te zijn. Hij vergelijkt de praktijken van de Spaanse Inquisitie met die van andere gerechtsstructuren en stelt dat, hoewel de Spaanse aanpak niet uitzonderlijk wreed was, ze wel systematisch was en verschillende martelmethoden omvatte. Dit gedeelte legt de toon voor een bredere beschouwing van juridische praktijken, waarbij de nadruk ligt op een onderzoekende benadering die veroordelingen voorrang geeft boven rechtvaardigheid.