„Historia hiszpańskiej inkwizycji, tom 3” autorstwa Henry’ego Charlesa Lea to dzieło historyczne napisane w końcu XIX wieku. Ten tom skupia się na praktykach i procedurach sądowniczych hiszpańskiej inkwizycji, szczególnie na użyciu tortury oraz jej prawnych konsekwencjach. Praca Lea ma za cel przedstawić dokładny obraz ciemniejszych aspektów inkwizycji, które często są sensacyjnie przedstawiane w popularnych opowieściach. W pierwszym odcinku tego tomu tortura jest analizowana jako narzędzie wykorzystywane przez inkwizycję; badany jest jej historyczny kontekst oraz motywy, które uzasadniały jej stosowanie. Lea krytycznie ocenia metody przymusu używane do wydobycia zeznań oraz okoliczności, w których tortura uznawana była za konieczną. Porównuje praktyki hiszpańskiej inkwizycji z metodami innych sądów, twierdząc, że choć hiszpański podejście nie był wyjątkowo okrutnym, to było systematyczne i obejmowało różnorakie formy tortury. Ten odcinek stanowi przygotowanie do dalszego rozpatrzenia sądowniczych praktyk w Hiszpanii, z akcentem na atmosferę, w której kluczową rolę odgrywała wydana kara, a nie sprawiedliwość.