Henry Charles Lea tarafından yazılan “İspanya Engizisyonunun Tarihi; Cilt 3”, 19. yüzyılın sonlarında kaleme alınmış bir tarihî eserdir. Bu cilt, özellikle işkencenin kullanımı ve bunun hukuki sonuçları üzerinde durarak İspanya Engizisyonu’nun uygulamalarını ve yargı süreçlerini incelemektedir. Lea’nın çalışması, popüler anlatılarda sıklıkla abartılı bir şekilde sunulan Engizisyon’un karanlık yönlerine dair ayrıntılı bir bakış sunmayı amaçlamaktadır. Cildin başlangıcında, İspanya Engizisyonu tarafından bir araç olarak kullanılan işkence konusu ele alınmakta ve bunun tarihi bağlamı ile gerekçeleri incelenmektedir. Lea, itiraflar elde etmek için kullanılan zorlama yöntemlerine ve işkencenin ne gibi durumlarda gerekli görüldüğüne dair eleştirel bir analiz sunmaktadır. Ayrıca İspanya Engizisyonu’nun uygulamalarını diğer yargı sistemleriyle karşılaştırmakta ve İspanyol yaklaşımının olağanüstü acımasız olmamasına rağmen sistematik bir şekilde çeşitli işkence yöntemlerinin kullanıldığını belirtmektedir. Bu bölüm, adalet yerine mahkumiyeti önceliklendiren bir sorgulama atmosferini vurgulayarak yargı uygulamalarının daha kapsamlı bir şekilde incelenmesinin zeminini hazırlamaktadır.