„Historical Sketch of Sacerdotal Celibacy in the Christian Church” autorstwa Henry’ego C. Lea to opracowanie historyczne napisane w końcu XIX wieku. Książka zajmuje się rozwojem i konsekwencjami obowiązkowego celibatu wśród duchownych w chrześcijaństwie, dokładnie analizując jego pochodzenie, wpływ na społeczność i Kościół oraz kontekst historyczny. Autor stara się przedstawić obiektywny przegląd tej kwestii, bez polemik, aby tekst był dostępny zarówno uczonym, jak i zwykłym czytelnikom zainteresowanym w społecznych i moralnych aspektach celibatu duchownych. W początku opracowania podkreślana jest rola Kościoła w rozwoju cywilizacji zachodniej, a także pochodzenie celibatu, którego korzenie sięgają starożytnego judaizmu i ascetycznych ruchów. Lea zaznacza kontrast między materialistyczną perspektywą Starego Testamentu a duchowością, jaką przywiózł Chrystus, która doprowadziła do rozwoju ascetycznych idei w chrześcijaństwie. Tekst pokazuje również proces stopniowego przyjęcia celibatu przez duchownych, odnotowując podejmowane próby regulacji związków małżeńskich oraz rosnący ascetyzm w początkowym Kościele, co stanowiło podstawę dla złożonych relacji pomiędzy religijną władzą a osobistą moralnością, które występowały przez całą historię.