„Der Ewige Jude” Augusta Vermeylena to powieść historyczna napisana na początku XX wieku. Narracja skupia się wokół Ahasverusa, szewca w Jerozolimie, który dzieli dzień urodzin z Chrystusem i zmaga się z uczuciami rozpaczy, poczuciem celu oraz poszukiwaniem sensu w świecie pełnym cierpienia i niesprawiedliwości. W miarę jak zmaga się z zamętem własnego istnienia, coraz głębiej pogrąża się w naukach Jezusa, który roznieca w nim iskierkę nadziei i determinacji, a zarazem wciąga go w konflikt wiary i zwątpienia. Na początku książki poznajemy Ahasverusa, przygnębioną postać uwięzioną w ponurej egzystencji, zmuszoną stawić czoła surowym realiom ludzkiego życia, gdy mozoli się w zapomnieniu. Mimo ciężkiej pracy szewca czuje się opuszczony i zduszony ciężarem życiowych zmagań, będąc świadkiem cierpienia innych, sam nie znajdując ukojenia. Jego wewnętrzny niepokój rozpala się, gdy spotyka Jezusa, którego radykalne nauki wzbudzają w nim chaotyczną mieszaninę podziwu i sceptycyzmu. W miarę jak Ahasverus coraz ściślej splata się z wydarzeniami wokół nauk Jezusa i jego nadchodzącego losu, odczuwa pociąg głębszego egzystencjalnego pragnienia, przygotowując grunt pod głębokie zgłębienie ludzkiego pragnienia, rozpaczy i poszukiwania odkupienia.