„Incesto: novela original” van Eduardo Zamacois is een roman die eind negentiende eeuw is geschreven. Het verhaal verkent complexe familiebetrekkingen en sociale verwikkelingen, met aandacht voor thema’s als obsessie, verlangen en de morele dilemma’s waarmee de personages worden geconfronteerd. Centraal in het verhaal staan Mercedes, een jonge vrouw die worstelt met het ontwaken van haar hartstochten, en haar vader, don Pedro Gómez-Urquijo, een diep introspectieve schrijver die vreest voor de invloed van literatuur op zijn dochter. Het begin van de roman speelt zich af in een melancholisch huishouden waar Mercedes, beschreven als bleek en onrustig, zojuist goedenacht heeft gewenst en wordt gadegeslagen door haar vader en moeder, don Pedro en Balbina. Terwijl zij praten, uit don Pedro diepe zorgen over de schadelijke gevolgen van literatuur voor jonge geesten, en maakt hij zich ongerust over wat het betekent dat Mercedes verboden teksten leest. Hun gesprek onthult de angst van de ouders voor mogelijke verwikkelingen van hun dochter, in het bijzonder met een personage genaamd Roberto Alcalá. Deze spanning tussen perceptie en werkelijkheid is voelbaar terwijl don Pedro nadenkt over zijn eigen literaire werk en de impact daarvan, wat uiteindelijk wijst op een overkoepelend voorgevoel van onheil over de kwetsbaarheden die gepaard gaan met jeugd en verlangen.