Eduardo Zamacois’nin «Incesto: novela original»i, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış bir romandır. Hikâye karmaşık aile ilişkilerini ve toplumsal incelikleri ele alır; saplantı, arzu ve karakterlerin karşılaştığı ahlaki ikilemler üzerine odaklanır. Anlatının merkezinde tutkularının uyanışıyla boğuşan genç kadın Mercedes ile kızı üzerindeki edebiyatın etkilerinden korkan, derin içgörülü bir yazar olan babası don Pedro Gómez-Urquijo yer alır. Romanın açılışı, solgun ve bunalımlı olarak betimlenen Mercedes’in iyi geceler dileyip çekildiği, babası don Pedro ile annesi Balbina’nın onu izlediği melankolik bir evde sahneyi kurar. Konuşurken don Pedro, edebiyatın genç zihinler üzerindeki zararlı etkilerine dair derin kaygılarını dile getirir ve Mercedes’in yasak metinler okumasının sonuçlarından endişe eder. Tartışmaları, ebeveynlerin kızlarının olası ilişkileri, özellikle Roberto Alcalá adlı bir karakterle olanları konusundaki kaygısını açığa vurur. Don Pedro kendi edebi eserlerini ve etkilerini düşünürken algı ile gerçeklik arasındaki bu gerilim elle tutulur hâle gelir ve nihayetinde gençlik ile arzunun getirdiği kırılganlıklara dair kapsayıcı bir uğursuzluk duygusu uyandırır.