Eduardo Zamacois’in “De carne y hueso; cuentos” adlı eseri, muhtemelen 19. yüzyılın sonlarında yazılmış kısa öykülerden oluşan bir derlemedir. Öyküler, insan tutkularının karmaşıklığını ele alarak aşk, nefret ve varoluşun özü arasındaki girift bağlantıları inceler. Başlıktaki tema, insanlığın fiziksel doğasının, ruhun ele avuca sığmaz kavramıyla karşılaştırıldığı felsefi bir araştırmaya işaret eder. Antolojinin başında yer alan girişte, beden ve ruh ikiliği üzerine düşünsel bir diyalog sunulur; bu diyalog, yaşamın geçiciliğine ve tensel arzuların uhrevi kavramlara kıyasla sürekliliğine gönderme yapar. Açılış öyküsü “Odio mortal”de Julia ve Daniel Montoro tanıtılır; mektupları kurutmak için kül kullanmak gibi alışılmadık bir uygulama hakkındaki görünüşte sıradan bir konuşma, Julia’nın vefat eden kocasına karşı beslediği tutkulu ve intikamcı duyguların derinlemesine açığa çıkmasına dönüşür. Bu, 19. yüzyıl sonundaki toplumsal beklentilerin arka planında şekillenen aşk, ihanet ve insan duygularının karanlık yönleri temalarıyla yoğrulmuş derlemenin tonunu belirler.