Eduardo Samakoysning «De carne y hueso; cuentos» asari XIX asr oxirlarida yozilgan bo‘lishi mumkin bo‘lgan qisqa hikoyalar to‘plamidir. Hikoyalarda inson ehtiroslarining murakkabliklari tadqiq etilib, muhabbat, nafrat va mavjudlik mohiyati o‘rtasidagi nozik bog‘liqliklar ko‘rib chiqiladi. Asar nomidagi mavzu insonning jismoniy tabiatini ruhning ilg‘ab bo‘lmas tushunchasiga qarama-qarshi qo‘ygan holda, insoniyatni falsafiy jihatdan tadqiq etishga ishora qiladi. Antologiya boshida berilgan kirish qismida go‘sht va ruh ikkiligi haqida mushohadali suhbat taqdim etilib, hayotning o‘tkinchi tabiati hamda jismoniy istaklarning ruhiy tushunchalardan ustunligi nazarda tutiladi. «Odio mortal» nomli birinchi hikoyada Yuliya va Daniel Montoro ishtirok etadi; maktublarni quritish uchun kuldan foydalanishdek g‘ayrioddiy amal haqidagi oddiy suhbat Yuliyaning vafot etgan eriga nisbatan ehtirosli va qasoskor tuyg‘ularining teran ochilishiga aylanadi. Bu to‘plamga XIX asr oxiridagi jamiyat kutishlari fonida muhabbat, xiyonat va insoniy tuyg‘ularning qorong‘i jihatlari singdirilgan ohangni belgilab beradi.