«De carne y hueso; cuentos» اثر ادواردو زاماکویس مجموعهای از داستانهای کوتاه است که احتمالاً در اواخر قرن نوزدهم نوشته شدهاند. این داستانها به پیچیدگیهای احساسات انسانی میپردازند و پیوندهای ظریف میان عشق، نفرت و جوهر هستی را بررسی میکنند. موضوع عنوان اثر به کاوشی فلسفی در ماهیت جسمانی انسان، در تقابل با مفهوم گریزان روح، اشاره دارد. در آغاز این مجموعه، مقدمه گفتوگویی تأملبرانگیز درباره دوگانگی جسم و روح ارائه میکند و به ماهیت گذرای زندگی و ماندگاری امیال جسمانی در برابر مفاهیم اثیری اشاره دارد. داستان آغازین، «Odio mortal»، جولیا و دانیل مونتورو را معرفی میکند؛ گفتوگویی ظاهراً معمولی درباره عمل نامتعارف استفاده از خاکستر برای خشک کردن نامهها، به افشایی عمیق از احساسات پرشور و کینهجویانه جولیا نسبت به همسر درگذشتهاش بدل میشود. این امر لحن مجموعه را تعیین میکند؛ مجموعهای آکنده از مضامین عشق، خیانت و سویههای تیرهتر عواطف انسانی که در بستر انتظارات اجتماعی اواخر قرن نوزدهم شکل گرفتهاند.