«Erotopægnion, sive Priapeia Veterum et Recentiorum» Франсуа Ноэля — гэта зборнік эратычнай паэзіі і літаратуры, напісаны ў канцы XVIII стагоддзя. У цэнтры твора знаходзіцца рымскі бог Прыяп, які ўвасабляе ўрадлівасць, сады і мужчынскую сэксуальнасць; у ім прадстаўлены шэраг вершаў, што раскрываюць тэмы жадання, нараканняў і гульлівай прыроды кахання і пажадлівасці. У зборнік увайшлі творы розных старажытных і пазнейшых паэтаў, а таксама разважанні пра страсці і вар’яцтвы, звязаныя з цялеснымі ўцехамі. У пачатку тэксту чытач знаёміцца з постаццю Прыяпа, які паказаны як вясковы бог з прыкметнай фізічнай формай. Уступная частка дае кароткі міфалагічны агляд яго паходжання, у тым ліку аповеды пра яго зачацце і наступныя цяжкасці з атрыманнем прызнання. Наступныя раздзелы абяцаюць серыю вершаў, якія прапануюць дыялогі з Прыяпам, мудрагелістыя каментарыі пра складанасці кахання і пажадлівасці, а таксама гумарыстычныя погляды на паводзіны мужчын і жанчын у рамантычных прыгодах, задаючы тон твору, які ахоплівае як сакральныя, так і прафанныя аспекты сэксуальнасці.