„Erotopægnion, sive Priapeia Veterum et Recentiorum” François Noela to zbiór poezji i literatury erotycznej napisany pod koniec XVIII wieku. Dzieło koncentruje się na rzymskim bogu Priapie, uosabiającym płodność, ogrody i męską seksualność, oraz zawiera cykl wierszy podejmujących tematy pożądania, lamentu i żartobliwej natury miłości oraz żądzy. Zbiór obejmuje utwory różnych poetów starożytnych i nowożytnych, a także stanowi refleksję nad namiętnościami i szaleństwami związanymi z rozkoszami ciała. Na początku tekstu czytelnik poznaje postać Priapa, przedstawionego jako wiejskie bóstwo o charakterystycznej budowie fizycznej. Początkowa część zawiera krótki zarys mitologiczny dotyczący jego pochodzenia, w tym opowieści o jego poczęciu i późniejszych zmaganiach o akceptację. Kolejne części zapowiadają cykl wierszy zawierających dialogi z Priapem, żartobliwe komentarze na temat trudności związanych z miłością i żądzą oraz humorystyczne ujęcia zachowania mężczyzn i kobiet w kwestii romantycznych przygód, nadając ton dziełu, które łączy zarówno sakralne, jak i świeckie aspekty seksualności.