Erotopægnion, sive Priapeia Veterum et Recentiorum
دربارهٔ این کتاب
«اروتوپگنیون، یا پریاپیای باستانیان و متأخران» اثر فرانسوا نوئل، مجموعه‌ای از شعر و ادبیات اروتیک است که در اواخر قرن هجدهم نوشته شده است. این اثر بر خدای رومی، پریاپوس، تمرکز دارد؛ خدایی که نمایندهٔ باروری، باغ‌ها و تمایلات جنسی مردانه است و مجموعه‌ای از اشعار را دربرمی‌گیرد که مضامین میل، سوگواری و ماهیت بازیگوشانهٔ عشق و شهوت را کاوش می‌کنند. این مجموعه شامل آثاری از شاعران گوناگون باستان و دوره‌های اخیر است و دربارهٔ شورها و حماقت‌های مرتبط با لذت‌های جسمانی تأمل می‌کند. در آغاز متن، خواننده با شخصیت پریاپوس آشنا می‌شود که همچون خدایی روستایی با اندامی چشمگیر به تصویر کشیده شده است. بخش آغازین، پیشینه‌ای اسطوره‌شناختی و مختصر از خاستگاه او ارائه می‌دهد، از جمله روایت‌هایی دربارهٔ نطفه‌گیری او و تلاش‌های بعدی‌اش برای پذیرفته شدن. بخش‌های بعدی نویدبخش مجموعه‌ای از اشعارند که گفت‌وگوهایی با پریاپوس، شرح‌وتفسیرهای خیال‌پردازانه دربارهٔ دشواری‌های عشق و شهوت، و برداشت‌هایی طنزآمیز از رفتار مردان و زنان در ماجراهای عاشقانه ارائه می‌کنند و بدین‌سان لحن اثری را شکل می‌دهند که هم جنبه‌های مقدس و هم جنبه‌های دنیویِ تمایلات جنسی را دربرمی‌گیرد.
