«Erotopægnion, sive Priapeia Veterum et Recentiorum» van François Noel is een verzameling erotische poëzie en literatuur, geschreven aan het einde van de 18e eeuw. Het werk draait om de Romeinse god Priapus, die vruchtbaarheid, tuinen en mannelijke seksualiteit vertegenwoordigt, en bevat een reeks gedichten waarin thema’s als verlangen, klaagzang en het speelse karakter van liefde en lust worden verkend. De bundel bevat bijdragen van verschillende antieke en recente dichters en reflecteert op de hartstochten en dwaasheden die verbonden zijn met de genoegens van het vlees. Aan het begin van de tekst maakt de lezer kennis met de figuur Priapus, die wordt voorgesteld als een rustieke god met een opvallende lichamelijke verschijning. Het openingsgedeelte geeft een korte mythologische achtergrond over zijn oorsprong, met inbegrip van verhalen over zijn verwekking en de moeilijkheden die hij vervolgens ondervond om geaccepteerd te worden. De daaropvolgende delen beloven een reeks gedichten met dialogen met Priapus, speelse beschouwingen over de uitdagingen van liefde en lust, en humoristische benaderingen van het gedrag van zowel mannen als vrouwen met betrekking tot romantische escapades. Daarmee wordt de toon gezet voor een werk dat zowel de sacrale als de profane aspecten van seksualiteit omarmt.