‘Las noches mejicanas’ van Gustave Aimard is een historische roman die werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De handeling speelt zich af tegen het rijke en gevarieerde decor van Mexico, met nadruk op de avonturen van twee reizigers: de goed bewapende graaf Luis del Saulay en zijn reisgenoot Oliverio. Ze vertellen over hun ervaringen terwijl ze door een landschap vol schoonheid en gevaar reizen, waarbij thema’s als beschaving, rijkdom en avontuur worden behandeld. In het begin van de roman worden de prachtige vergezichten van Mexico gepresenteerd, vooral die van Las Cumbres; twee reizigers stoppen even om van het uitzicht te genieten. Tijdens hun reis bespreken ze hun plannen, en de graaf vertelt dat hij op weg is naar een huwelijkscontract dat door hun families is gearrangeerd met een vrouw die hij niet kent. Een gevoel van onbehagen komt op als ze zich bewust worden van de gevaren in deze regio; Oliverio wijst hen erop hoe belangrijk voorzichtigheid is in een land waar hinderlaagjes en banditisme veel voorkomen. Dit gesprek legt de basis voor de spanningen en avonturen die volgen, en geeft al een indruk van de verweving van persoonlijke en politieke conflicten in het verhaal.