Koningsbi Dousonning “Devorlarsiz bog‘” asari XX asr boshlarida yozilgan yarim avtobiografik romandir. Voqealar jamiyat cheklovlaridan tashqaridagi bolalik, ota-onadan ayrilish va ozodlikka intilish mavzularini tadqiq etgan holda, ismi tilga olinmagan yosh qahramonning shakllanish davridagi xotiralariga e’tibor qaratadi. Kitob onasi, ularning qashshoqligi va oilaviy munosabatlari atrofidagi hissiy murakkabliklar haqida mulohaza yuritayotgan bolaning nigohi orqali bayon qilinadi. Kitobning boshlanishida o‘quvchilar qahramonning eng ilk xotirasi — onasi bilan kechgan mehrga to‘la lahza bilan tanishadilar; bu lahza keyinchalik ayriliq va sog‘inch haqidagi ta’sirchan xotiraga aylanadi. Voqealar uning Londondagi va Stok-Nyuingtondagi bolalik yillari o‘rtasida almashinar ekan, otasining yozuvchi sifatidagi kurashlari hamda oilaviy hayotining yashirin murakkabliklari haqida bilib olamiz. Bola devor bilan o‘ralgan bog‘idan tashqaridagi hayotni yorqin tasavvur qiladi va devorlarsiz jannatni orzu qiladi; bu esa uning ozodlik va sarguzashtga bo‘lgan istagiga ishora qiladi. Onasi juda erta vafot etadi va uning bolaligi ayriliq tumaniga burkanadi, biroq u botanika obrazlari hamda tabiatning oddiy quvonchlari bilan yorqin ranglarda tasvirlanadi. U tashlab ketilgandek his qilish bilan kurasharkan, introspektiv sayohat boshlanib, roman davomida uning munosabatlari va intilishlarini tadqiq etish uchun zamin yaratiladi.