„Ogród bez ścian” Coningsby Dawsona to semiautobiograficzny román napisany na początku XX wieku. Opowieść skupia się na pierwszych wspomnieniach nieujawnionego młodego bohatera, dotyczących dzieciństwa, straty rodziców oraz poszukiwania wolności poza ograniczeniami społecznych. Historia jest narrowana z perspektywy dziecka, które reflektuje nad swoją matką, biedą i emocjonalnymi złożonościami w rodzinie. Na początku książki czytelnicy poznają pierwsze wspomnienie bohatera – delikatny moment spędzony z matką, który później przerasta w bolesną refleksję nad stratą i tęsknotą. Gdy narracja przenosi się między jego dzieciństwem w Londynie a Stoke Newington, dowiadujemy się o trudnościach ojca jako pisarza oraz o skrytych aspektach ich rodzinnej sytuacji. Chłopiec opisuje wyobraźnię życia poza „ogrodem bez ścian”, marząc o raju bez granic, co pokazuje jego pragnienie wolności i przygód. Zbyt wcześnie matka umiera, a dzieciństwo bohatera otacza się atmosferą straty, mimo że to wyobraźniowe obrazy roślin oraz proste przyjemności natury nadają tej historii barwę i życie. Gdy chłopiec stara się poradzić z uczuciami opuszczenia, rozpoczyna się introspektywna droga, która otwiera drogę do eksploracji jego relacji z innymi osobami oraz ambicji w całym romanie.