“De filosofie van de schone kunsten, deel 3 (van 4)” van Georg Wilhelm Friedrich Hegel is een compilatie van collegedictaten die in 1835 zijn gepubliceerd. In dit deel wordt Hegels theorie van kunst als manifestatie van de absolute geest verkend en wordt de ontwikkeling van de kunst door symbolische, klassieke en romantische stadia gevolgd. Hegel behandelt vijf belangrijke kunsten — architectuur, beeldhouwkunst, schilderkunst, muziek en poëzie — in oplopende volgorde van geestelijke innerlijkheid. Zijn colleges behandelen de veranderende rol van kunst bij het uitdrukken van de waarheid en hebben de esthetische theorie diepgaand beïnvloed, waarbij ze het debat over de historische transformatie en culturele betekenis van kunst hebben aangewakkerd.
Wikipedia-pagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Lectures_on_Aesthetics