„Religia w granicach samej rozumu” Immanuela Kanta to filozoficzne dzieło wydane w latach 1793–1794. Kant formuluje koncepcję religii opierającej się wyłącznie na rozumie, badając, czy ludzie są z natury dobri czy zli. Analizuje „radikalne zło” w każdym człowieku i przedstawia Chrystusa jako symbol moralnej doskonałości. Dzieło pokazuje, jak ludzkość może osiągnąć moralną doskonałość dzięki rozumowi, a nie przez odkrycia boskie, wprowadza pojęcie „etycznego społeczeństwa” i robi rozróżnienie między widzialnymi a niewidzialnymi kościołami.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Religion_within_the_Bounds_of_Bare_Reason Wikipedia page about this book: de.wikipedia.org/wiki/Die_Religion_innerhalb_der_Grenzen_der_blo%C3%9Fen_Vernunft