Luigi Pirandello’nun “L’umorismo” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir felsefi denemedir. Metin, mizah kavramını derinlemesine inceleyerek onun nüanslarını açıklar ve zamanla ile kültürler arasında nasıl farklı şekillerde algılandığını tartışır. Eleştirel bir bakış açısıyla, yazar mizahın tarihsel yorumları ve tanımlarıyla ilgilenerek, onun ironiyle olan karmaşık ilişkisini ve toplumsal algılarını analiz eder. “L’umorismo”nun girişi, okuyucuyu mizah teriminin karmaşık etimolojisi ve değişen anlamlarıyla tanıştırır; Pirandello da bu bağlamda Alessandro D’Ancona gibi edebiyatçı ve filozoflara atıfta bulunarak mizahın edebiyattaki tarihsel yerini açıklar. Kültürel bakış açılarının mizaha olan etkilerini tartışan Pirandello, yüzeysel algılar ile daha derin felsefi anlayışlar arasındaki farkı vurgular. Bu giriş bölümü boyunca, Pirandello gerçek mizahın ne olduğu, özü ve toplumsal rolü üzerine daha derinlemesine bir inceleme yapılmasının zeminini hazırlar; bu da okuyucuları kendi mizah yorumlarını yeniden değerlendirmeye teşvik eden düşündürücü bir analizi ifade eder.