„Humorystyka“ Luigiego Pirandella to filozoficzny esej napisany na początku XX wieku. Tekst zajmuje się pojęciem humoru, rozwija jego niuanse i eksploruje, w jaki sposób zostało ono różnie postrzegane przez ludzi na przestrzeni czasu i w różnych kulturach. Autor krytycznie analizuje historyczne interpretacje i definicje humoru, prezentując złożone powiązanie tego fenomenu z ironią oraz społecznymi percepcjami. Wstęp do „Humorystyki“ zapoznaje czytelnika z zawiłym etymologiem i zmieniającymi się znaczeniami terminu humor; Pirandello przywołuje różnych literatów i filozofów, np. Alessandro D’Anconę, aby ilustrować historyczny kontekst występowania humoru w literaturze. Omawia również wpływ kulturowych perspektyw na rozumienie humoru oraz podkreśla różnicę pomiędzy powierzchniowymi interpretacjami a głębszymi filozoficznymi analizami. W tym pierwszym odcinku Pirandello przygotowuje grunt dla dogłębszego rozważania tego, co stanowi prawdziwy humor, jego esencję oraz rolę w społeczności, zachęcając czytelników do ponownego ocenienia swoich własnych interpretacji tego fenomenu.