„Wszystkie dzieła 1–2: Rodion Raskolnikow (Gріх i pokuta)“ Fiodora Dostojewskiego to kompleksowy roman napisany w połowie XIX wieku. Akcja tej powieści skupia się na złożonym charakterze Rodiona Raskolnikowa – byłego ucznia, który stara się poradzić z własnymi moralnymi dilematami oraz społecznymi normami. W końcu doprowadza to do premedytowanego przestępczego czynu, którego cel polega na podwyższeniu swojego statusu i osiągnięciu jakiegoś większego celu. Roman dotyka istotnych egzistencjalnych pytań o moralności, sprawiedliwości i spłaceniu win, a otoczenie w którym rozgrywa się akcja odzwierca rzeczywistość Sankt Petersburga – stresującego i uciskowego miejsca. Na początku narracji czytelnik poznaje Raskolnikowa w stanie głębokiej dezorientacji; wychodzi z ciasnego, skromnego pokoju w upalne letnie powietrze, przepełniony myślami o swojej sytuacji i konsekwencjach zamierzeń. Bory się z problemem identyfikacji i boi się osądów innych, zwłaszcza podczas przemieszczania się po ulicach i planowania wizyty u starego lichwiarza. Taki początek nadaje powieści tonu psychologicznego introspekcji i nawiązuje do chęci Raskolnikowa, by „spróbować swojej teorii” o tym, jak może stać się wielkim człowiekiem zdolnym przekraczać moralne granice. Gdy przybliża się do celu, jego stan staje się coraz bardziej nerwowy i paranoiczny, co pokazuje, jak w powieści eksplorowane są ciemniejsze aspekty ludzkiej psychiki.
Strona Wikipedii o tej książce: de.wikipedia.org/wiki/Schuld_und_S%C3%BChne Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Crime_and_Punishment