Daniel Gregory Masonning “The Romantic Composers” asari XX asr boshlarida yaratilgan musiqaning keng qamrovli tadqiqotidir. Kitob Romantik davrning taniqli bastakorlariga e’tibor qaratadi: Franz Schubertdan boshlanib, Schumann, Mendelssohn, Chopin, Berlioz va Lisztgacha davom etar ekan, ularning musiqaga qo‘shgan hissasi hamda kompozitsiyalarining o‘ziga xos xususiyatlarini o‘rganadi. Ushbu asar har bir bastakorning shaxsiyati uning musiqiy ijodiga qanday ta’sir ko‘rsatganini yoritish bilan birga, bu muhim davrda musiqiy uslubning kengroq rivojlanishini ham muhokama qilishni maqsad qiladi. Mason tadqiqotining boshlanish qismi musiqadagi romantizmga kirish vazifasini bajarib, uning o‘zidan avvalgi klassik an’analardan chekinish sifatidagi ahamiyatini muhokama qiladi. U Schubert va Schumann kabi bastakorlar klassitsizmning yanada qat’iy tuzilgan va shaxssiz xususiyatlaridan farqli ravishda, o‘z musiqalarida individual ifoda va hissiy teranlikka katta e’tibor bera boshlaganlarini tushuntiradi. Mason bu davrda musiqiy tilning evolyutsiyasini ta’kidlaydi: bastakorlar chuqur his qilingan tuyg‘ularni ifodalashning innovatsion usullarini izlaganlar va shu tariqa musiqani anglash hamda qadrlashni qayta belgilaydigan yangi badiiy doiraning boshlanishiga asos solganlar. O‘quvchi romantik musiqaning falsafiy asoslari bo‘ylab sayohatga chorlanadi; bunda mavzudagi ushbu siljishlar davrning shaxsiy va ijtimoiy o‘zgarishlarini qanday aks ettirgani yoritib beriladi.