«Рамантычныя кампазітары» Дэніэла Грэгары Мэйсана — гэта ўсебаковае даследаванне музыкі, напісанай у пачатку XX стагоддзя. Кніга засяроджваецца на выдатных кампазітарах эпохі рамантызму, пачынаючы з Франца Шуберта і працягваючы Шуманам, Мендэльсонам, Шапэнам, Берліёзам і Лістам, разглядаючы іх уклад у музыку і ўнікальныя асаблівасці іх твораў. Гэтая праца імкнецца паказаць, як асабісты характар кожнага кампазітара ўплываў на яго музычную спадчыну, адначасова разглядаючы больш шырокія змены ў музычным стылі ў гэты пераломны перыяд. Пачатак даследавання Мэйсана служыць уводзінамі ў рамантызм у музыцы і разглядае яго значэнне як адыходу ад класічных традыцый, што яму папярэднічалі. Ён тлумачыць, як такія кампазітары, як Шуберт і Шуман, пачалі надаваць большую ўвагу індывідуальнаму выяўленню і эмацыйнай глыбіні ў сваёй музыцы, супрацьпастаўляючы іх больш структураваным і безасабовым якасцям класіцызму. Мэйсан падкрэслівае эвалюцыю музычнай мовы ў гэты час, калі кампазітары шукалі інавацыйныя спосабы перадачы глыбока перажываных эмоцый, што азнаменавала пачатак новай мастацкай сістэмы, якая павінна была пераасэнсаваць разуменне і ўспрыманне музыкі. Чытач запрашаецца ў падарожжа праз філасофскія асновы рамантычнай музыкі, дзе падкрэсліваецца, як гэтыя тэматычныя зрухі адлюстроўваюць асабістыя і грамадскія пераўтварэнні эпохі.